دوریت زمستانی دیگر است ، کمتر از من دور شو ، باز سرما خورده ام

با یاد تو این ستاره ها رنگی بود / این دفتر خاطرات من سنگی بود

از درس کلاس عاشقی سهمم باز / یک زنگ فقط دوری و دلتنگی بود

* * * * * * * * * * * * * * * * *

در هجوم لحظه های پوچ جدایی ، سکوت تنها یادگار با تو بودن است

معلمم به خط فاصله می گفت خط تیره، خوب می دانست فاصله ها چه به روزگار آدمها می آورد!

* * * * * * * * * * * * * * * * *

ما پیغام دوست داشتنمان را با دود به هم میرسانیم
نمیدانم آنسو برای تو تکه چوبی هست؟
من که این سو
جنگلی را به آتش کشیده ام!

* * * * * * * * * * * * * * * * *

سرم را شاید بتوانند دیگران گرم کنند
اما وقتى تو نیستى
هیچکس نیست دلم را گرم کند!

* * * * * * * * * * * * * * * * *

تمام عمر مرا مهر آشنایی برد / تمام عشق مرا داغ بی وفایی برد
گذشت عمر و نیامد نگار و من مردم / بگوش او برسانید از جدایی مرد

* * * * * * * * * * * * * * * * *

فراق و دوریت دیوانه ام کرد / چو مجنون راهی ویرانه ام کرد
چنان داغی به دل ماند از جدایی / که با هر آشنا بیگانه ام کرد

* * * * * * * * * * * * * * * * *

دمی فکر رهایی را نکردم / خیال آشنایی را نکردم
جدایی را گمان کردم ولیکن / گمان این جدایی را نکردم

* * * * * * * * * * * * * * * * *

تا نباشد جدایی ها کس نداند قدر یاران ، کویر خشک می داند بهای قطره ی باران

* * * * * * * * * * * * * * * * *

به لب های تو می سازم کلامی / سرود آشنایی یا سلامی
ندارم جز غم عشق تو در سر / ولی افسوس که از من جدایی

* * * * * * * * * * * * * * * * *

می نویسم خاطرات با اشک و آه / در شبی تاریک و غمگین و سیاه
می نویسم خاطرات از روی درد/ تا بدانی دوریت با من چه کرد

* * * * * * * * * * * * * * * * *

.
دوریت زمستانی دیگر است ، کمتر از من دور شو ، باز سرما خورده ام

* * * * * * * * * * * * * * * * *

با یاد تو این ستاره ها رنگی بود / این دفتر خاطرات من سنگی بود

از درس کلاس عاشقی سهمم باز / یک زنگ فقط دوری و دلتنگی بود

* * * * * * * * * * * * * * * * *

در هجوم لحظه های پوچ جدایی ، سکوت تنها یادگار با تو بودن است

* * * * * * * * * * * * * * * * *

معلمم به خط فاصله می گفت خط تیره، خوب می دانست فاصله ها چه به روزگار آدمها می آورد!

* * * * * * * * * * * * * * * * *

ما پیغام دوست داشتنمان را با دود به هم میرسانیم
نمیدانم آنسو برای تو تکه چوبی هست؟
من که این سو
جنگلی را به آتش کشیده ام!

* * * * * * * * * * * * * * * * *

سرم را شاید بتوانند دیگران گرم کنند
اما وقتى تو نیستى
هیچکس نیست دلم را گرم کند!

* * * * * * * * * * * * * * * * *

تمام عمر مرا مهر آشنایی برد / تمام عشق مرا داغ بی وفایی برد
گذشت عمر و نیامد نگار و من مردم / بگوش او برسانید از جدایی مرد

* * * * * * * * * * * * * * * * *

فراق و دوریت دیوانه ام کرد / چو مجنون راهی ویرانه ام کرد
چنان داغی به دل ماند از جدایی / که با هر آشنا بیگانه ام کرد

* * * * * * * * * * * * * * * * *

دمی فکر رهایی را نکردم / خیال آشنایی را نکردم
جدایی را گمان کردم ولیکن / گمان این جدایی را نکردم

* * * * * * * * * * * * * * * * *

تا نباشد جدایی ها کس نداند قدر یاران ، کویر خشک می داند بهای قطره ی باران

* * * * * * * * * * * * * * * * *

به لب های تو می سازم کلامی / سرود آشنایی یا سلامی
ندارم جز غم عشق تو در سر / ولی افسوس که از من جدایی

* * * * * * * * * * * * * * * * *

می نویسم خاطرات با اشک و آه / در شبی تاریک و غمگین و سیاه
می نویسم خاطرات از روی درد/ تا بدانی دوریت با من چه کرد

* * * * * * * * * * * * * * * * *

حتی ماهیگیر دلش سوخت… بخاطر آن ماهی كه از تنهایی قلاب را رها نمیكرد

امتیاز بدهید :